Friday, February 28, 2014

စိတ္ကူးနဲ႔ လက္ေတြ႔ဆိုတာ...


၀ေပးအေျခအေနအရ၊ ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာဆိုသလို အေ႐ွ႕ေတာင္အာ႐ွနယ္နိမိတ္အတြင္း႐ွိ ျပည္ပႏိုင္ငံငယ္ေလး တစ္ခုတြင္ ႏွစ္ေတြအၾကာႀကီး ကၽြန္ေတာ္အလုပ္လုပ္ခဲ့ရသည္။ ႀကိဳးစား႐ွင္သန္ ရပ္တည္ခဲ့ရသည္။ အိပ္မက္ေတြကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့ရသည္။

ေနရတာက ေျခာက္ထပ္ျမင့္သည့္ အေဆာက္အဦးႀကီးတစ္ခု၏ ႏွစ္လႊာေျမာက္ တိုက္ခန္းတစ္ခန္း အတြင္းမွာ။ ထိုတိုက္ခန္းေ လးထဲတြင္ အိပ္ခန္းသံုးခန္း၊ ေရခ်ိဳးခန္းႏွစ္ခန္း၊ မီးဖိုတစ္ခန္းႏွင့္ ဧည့္ခန္းတစ္ခန္း ပါ၏။ ေနရတာက စုစုေပါင္း (ျမန္မာလူမ်ိဳး ခ်ည္း) ကိုးဦး။ ေျပာရမည္ဆိုလွ်င္ေတာ့ အိပ္ခန္းတစ္ခန္းတြင္ လူသံုးဦးေနရ၏။

အလုပ္က လွ်ပ္စစ္ပစၥည္းမ်ားထုတ္လုပ္ေသာ စက္႐ံုတစ္႐ံုတြင္ျဖစ္၏။ အလုပ္ခ်ိန္က မနက္ဆိုင္းဆိုလွ်င္ မနက္ ၈နာရီမွ၊ ည၈ နာရီအထိ။ ညဆိုင္းဆိုလွ်င္ ည၈နာရီမွ မနက္ ၈နာရီအထိ။ တစ္ေန႔ကို ဆယ့္ႏွစ္ နာရီတိတိ။

လူကသာ ျပည္ပႏိုင္ငံမွလူမ်ိဳးျခားမ်ားၾကားတြင္ လွ်ပ္စစ္ပစၥည္းမ်ား ထုတ္လုပ္မႈလုပ္သားအျဖစ္ အလုပ္ေနရေသာ္လည္း ကၽြန္ေ တာ့္၀ါသနာက တျခား။ အခုလိုမ်ိဳး မေတာက္တေခါက္ စာတိုေပစ,ေလးမ်ား ေရးသားျခင္း၊ စာအုပ္မ်ားဖတ္ျခင္း၊ သီခ်င္း မ်ားနားေထာင္ျခင္း၊ ဟိုေခါက္ ဒီေခါက္ ဂစ္တာတီးျခင္းႏွင့္ နား ေအးပါးေအးေနလိုျခင္း တို႔ပင္ျဖစ္၏။

ထိုအထဲတြင္ အျပင္းထန္ဆံုးေသာ၀ါသနာက စာဖတ္ျခင္းပင္။ ေန႔တိုင္း စာဖတ္ျဖစ္သည္။ မဖတ္ရလွ်င္ မေနႏိုင္ပါ။ ဖတ္စရာ မ႐ွိလွ်င္ အေဟာင္းမ်ားျပန္ဖတ္သည္။ ကိုယ္ေရးထားေသာ စာမ်ားအားျပန္ ဖတ္သည္။ ဂစ္တာတီးျခင္း၊ သီခ်င္းနားေထာင္ျခင္းႏွ င့္ စာေရးျခင္းစသည့္ က်န္ေသာ၀ါသနာမ်ားအား မလုပ္မိေသာေန႔႐ွိခ်င္႐ွိမည္။ စာဖတ္ျခင္းက အၿမဲပင္ စဥ္ဆက္မျပတ္။

သို႔ေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ့္မွာ ေအးေအးေဆးေဆးျဖင့္ စာဖတ္ရေသာ အခ်ိန္က ႐ွားပါးလြန္းလွသည္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ကၽြန္ေ တာ္စာဖတ္ရသည့္ေနရာက အိမ္မွာျဖစ္၏။ ကၽြန္ေတာ္ေနေသာအိမ္တြင္ စာေစာကေျပာခဲ့သလို ေနသူကိုးဦး႐ွိသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ အိပ္ခန္းအတြင္းမွာလည္း အျခားအခန္းေဖာ္ႏွစ္ဦး႐ွိ ေသးသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အိပ္ခန္းအတြင္း ကၽြန္ေတာ္စာဖတ္ေနခ်ိန္တြင္ သူ တို႔က ၀င္လိုက္ထြက္လိုက္၊ ကၽြန္ ေတာ့္ကိုလာၿပီး စကားေျပာလိုက္ႏွင့္မို႔ အာ႐ံုပ်က္စီးရသည္။ ဧည့္ခန္းမွာက်ေတာ့လည္း ႐ုပ္ ႐ွင္ၾကည့္သူ၊ တစ္ခါတစ္ေလ ကာရာအိုေကဆိုသူမ်ားႏွင့္မို႔ ကၽြန္ေတာ့္မွာ နားေအးပါးေအး စာသိပ္မဖတ္ခဲ့ရပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ တစ္ခါ တစ္ရံအခ်ိန္မ်ားတြင္ ျပတင္း၀ဆီမွေမွ်ာ္ၾကည့္လွ်င္ျမင္ရေသာ သစ္ပင္မ်ားကိုၾကည့္ကာ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ကူးယဥ္မိတတ္သည္။

အျခားေတာ့မဟုတ္...။ အရိပ္ေကာင္းေသာ သစ္ပင္တစ္ပင္ေအာက္တြင္ ေအးေအးေဆးေဆး တစ္ ေယာက္တည္းစာဖတ္ႏိုင္ဖို႔ပ င္ျဖစ္သည္။ အခ်ိန္ၾကာလာခဲ့သည္ႏွင့္အမွ် ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕စိတ္ကူးကို ကိုယ္တိုင္ ျပန္ၿပီး တပ္မက္လာခဲ့ရေတာ့သည္။ သို႔ေသာ္ ဒီႏိုင္ငံအတြင္း ကၽြန္ေတာ္အလုပ္လုပ္ေနရသေ႐ြ႕ေတာ့ ထိုစိတ္ကူးက ျဖစ္လာႏိုင္မွာမဟုတ္လာခဲ့ေသးဟု... သတိ႐ွိ႐ွိျပန္ေတြး မိျပန္သည္။ အလုပ္ႏွင့္အိမ္၊ အိမ္ႏွင့္အလုပ္၊ အိမ္ျပန္ေရာက္ခဲ့ေတာ့လည္း အခန္းေဖာ္မ်ားႏွင့္မို႔သာ ျဖစ္ပါသည္။

သို႔ေပမယ့္ တစ္ေန႔ေန႔တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ကူးကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ျဖစ္ေအာင္ ေဖာ္ရမည္ဟု... စိတ္ထဲ တြင္ က်ိတ္ကာ ေတးထားမိခဲ့ပါသည္။

~~~@~~~

က်န္းမာေရးအနည္းငယ္ခၽြတ္ယြင္းသြား၍ ျပည္ပတြင္အလုပ္ဆက္လုပ္ဖို႔ ခဲယဥ္းသြားေသာ အခါတြင္ အမိေျမသို႔ ကၽြန္ေတာ္အၿပီးျပန္လာခဲ့ေတာ့၏။ ျပန္ေရာက္ကာစမို႔ အရာရာကို လြမ္းဆြတ္တမ္းတစြာ တစ္၀ႀကီးကၽြန္ေတာ္ခံစားမိသည္။ အစားအေသာက္မွ အစ၊ မျမင္ေတြ႕ရတာၾကာၿပီျဖစ္ေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ ေဆြမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ေတြ႕ဆံုျခင္းက အလယ္၊ မေရာက္ဖူးေသးသည့္ေနရာမ်ားအား အလည္သြားသည္က အဆံုး ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ့္မွာ အေတာ့္ကို မိုးမျမင္ေလ မျမင္ႏိုင္ေအာင္ ေပ်ာ္ခဲ့၏။

         
နည္းနည္း အနည္ထိုင္လာေတာ့မွ ျပည္ပတြင္မက္ခဲ့ေသာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ စိတ္ကူးအိပ္မက္ကို အေကာင္ အထည္ေဖာ္ဖို႔ႀကိဳးစားမိေတာ့သည္။ အရိပ္ေကာင္းသည့္ သစ္တစ္ပင္ေအာက္တြင္ စာသြားဖတ္ဖို႔ပင္။

           
သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္တြင္ သစ္ပင္ႀကီးႀကီးမ႐ွိ။ ႐ွိလည္း ပတ္၀န္းက်င္က မတိတ္ဆိတ္။ ထို႔ေၾကာင့္ စာအုပ္တစ္အုပ္အား အိတ္ထဲထည့္ကာ အပန္းေျဖရာပန္းၿခံတစ္ခုသို႔ ကၽြန္ေတာ္ထြက္ခဲ့လိုက္သည္။ ဘတ္စ္ ကားေပၚတြင္ ေျခေထာက္တက္နင္းခံရ၏။ စပယ္ယာက အထဲ၀င္စီးဟု..ေငါက္တာကိုလည္း ခံရ၏။ ကား ေပၚမွဆင္းေသာအခါတြင္လည္း တြန္းခ်တာကို ခံစားလိုက္ရေသး ၏။

            
ပန္းၿခံထဲေရာက္ခဲ့ေတာ့ လူ႐ွင္းတိတ္ဆိတ္ရာေနရာတြင္ အရိပ္ေကာင္းသည့္ သစ္ပင္ကို ႐ွာမိသည္။ ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ စံုတြဲမ်ားႏွင့္မို႔ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ႐ွာလိုက္ရသည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ေတာ့ ေတြ႔၏။ ေရျပင္ဘက္ကို မ်က္ႏွာမူထားသည့္ သစ္ပင္ တစ္ပင္ေအာက္တြင္ ျဖစ္၏။

ထိုင္စရာ ခံုတန္းမ႐ွိတာမို႔ စိမ္းစိုစိုျမက္ခင္းေပၚတြင္ ဒီအတိုင္း ကၽြန္ေတာ္ထိုင္ခ်လိုက္၏။ ထိုအခါ ျမက္ပင္မ်ား ၏ ေအးျမစြတ္စိုေသာ အထိအေတြ႕ကို ေအးခနဲခံစားလိုက္ရသည္။

စာအုပ္ဖြင့္ကာ စာစဖတ္သည္။ သိပ္မၾကာလိုက္။ ကၽြန္ေတာ္ဇက္ေညာင္းလာသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အေနအထားေျပာင္းကာ ဖတ္သည္။ မၾကာခင္ ခါးေညာင္းလာျပန္သည္။ အေနအထားေျပာင္းရျပန္သည္။ ဖတ္ရသည္မွာ သက္ေတာင့္သက္သာမ႐ွိသလို ခံစားရမိ၏။ ဒီၾကားထဲ စာဖတ္ရင္းဇိမ္ခံသည့္အေနျဖင့္ စီးကရက္ တစ္လိပ္ၿပီးတစ္လိပ္ ထုတ္ဖြာမိ၏။ ၾကာေတာ့ အာေခါင္ပူကာ ေရငတ္လာျပန္သည္။ ေရသန္႔ဘူး မေဆာင္ ခဲ့မိေသာေၾကာင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း အျပစ္တင္မေနခ်င္ေတာ့။ ထို႔အတူ သြားၿပီး၀ယ္ဖို႔ကလည္း အေတာ္ လွမ္းတာမို႔ ဒီအတိုင္းပဲ က်ိတ္မွိတ္ကာ အငတ္ခံရင္း စာဆက္ဖတ္ေနလိုက္သည္။ 

ေတာ္ေတာ္ၾကာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္လည္ဂုတ္ထဲမွ ယားက်ိက်ိခံစားလာရသည္။ ထို႔အတြက္ ကမန္းက တန္းထ,ကာ အက်ႌကိုခါၾကည့္မိေတာ့ ခါခ်ဥ္ေကာင္တစ္ေကာင္။ ျမန္ျမန္ဖယ္ပစ္ရင္း ျပန္မထိုင္ခင္ ကၽြန္ ေတာ့္တင္ပါးေနရာမွ စိုတိစိုစြတ္ခံစားမႈတစ္ခုေၾကာင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္လွည့္ၾကည့္မိ၏။ ကၽြန္ေတာ့္တင္ပါးေနရာတြင္ စိုၿပီးကြက္ေနသည့္ အကြက္တစ္ကြက္ကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။ သြားၿပီ..၊ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ခက္ၿပီ။ ပုဆိုးမ၀တ္ပဲ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ေဘာင္းဘီ႐ွည္သာ ၀တ္လာတာမို႔ လွည့္၀တ္လို႔မရေတာ့။ ျမက္ခင္းေပၚတြင္ ဘာအခင္းမွ မပါပဲထိုင္မိေသာ အက်ိဳးဆက္တစ္ခုျဖစ္၏။

မထူးေတာ့ၿပီမို႔ ျပန္ထိုင္ခ်ကာ ကၽြန္ေတာ္စာဆက္ဖတ္ေနလိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ စာအုပ္ထဲတြင္ သိပ္ၿပီး အာ႐ံု၀င္စားမႈမ႐ွိေတာ့။ စိုကြက္ေနသည့္ ေဘာင္းဘီႏွင့္အိမ္ျပန္ရမည့္အေရးကို ေတြးကာ စိတ္အေႏွာက္အ ယွက္ ျဖစ္ေနရေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္၏။ ကၽြန္ေတာ္ ၀တ္လာေသာ တီ႐ွပ္အက်ႌေလးမွာ တင္ပါးသိပ္မဖံုး တာက ဆိုးေနသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္လိုျပန္ရပါ့မလဲ။ စာအုပ္ႏွင့္ေနာက္ကို ကြယ္ကာျပန္ထြက္မည္။ ပန္းၿခံ မွအထြက္တြင္ တကၠစီငွားစီးမည္..ဟု ေတြးမိမွ စိတ္သက္သာရာရ သလို႐ွိ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ စာဆက္ဖတ္သည္။ မၾကာခင္ ကၽြန္ေတာ့္ဗိုက္က ဆာေလာင္လာသလို႐ွိလာ၏။ စာအုပ္ကို ေဘးခ်ကာ ခဏေတြးမိသည္။ အိမ္မွာဆိုလွ်င္ ငါသက္သက္သာသာနဲ႔ အိပ္ယာထဲမွာလွဲၿပီး စာဖတ္ႏိုင္တယ္၊ ေရဆိုလည္း အခ်ိန္မေ႐ြးယူ ေသာက္ႏိုင္တယ္၊ ခါခ်ဥ္လည္း အတက္ခံရမွာ မဟုတ္ဘူး၊ ငါ့ေဘာင္းဘီလည္း ညစ္ပတ္မွာမဟုတ္ဘူး....ဟူ ၍ပင္ျဖစ္၏။

ထို႔ေၾကာင့္ စာအုပ္ကိုပိတ္ကာ အိမ္ျပန္ဖို႔ျပင္မိ၏။

~~~@~~~
  
အိမ္အျပန္လမ္းတြင္ တကၠစီတစ္စီး၏ေနာက္ခန္းမွာ လိုက္ပါစီးနင္းရင္း ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္း အေတြးနယ္ခ်ဲ႕ေနမိသည္။

သစ္ပင္တစ္ပင္ေအာက္တြင္ ေအးေအးေဆးေဆးျဖင့္ စာဖတ္ခ်င္ခဲ့ေသာဆႏၵကို ဒီေန႔က်မွ ကၽြန္ေတာ္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ျဖစ္ခဲ့ရ၏။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ေက်နပ္မႈ အျပည့္အ၀ ရခဲ့ပါရဲ႕လားဟု ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ေမးေနမိေသးသည္။

မည္သို႔ပင္ျဖစ္ပါေစ...။

စိတ္ကူးႏွင့္လက္ေတြ႕တို႔သည္ တကယ္တမ္းတြင္ အမွန္ကြာျခားတတ္ေၾကာင္းကို ဒီေန႔တြင္ လက္ေတြ႔ အေနျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ထပ္မံခံစားသိ႐ွိခဲ့ရၿပီျဖစ္၏။   

~~~@~~~


ခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္...
~ဏီလင္းညိဳ~
12th June 2011.
19:25 P:m.
Sunday.
(စိတ္ကူးနဲ႔ လက္ေတြ႔ဆိုတာ.....)
(ရန္ကုန္ - ျမန္မာျပည္)

19 comments:

Ma Tint said...

ဒါေၾကာင့္လဲ Home sweet home လို႔ေျပာၾကတာေပါ့ ေမာင္ဏီေရ... အစစအရာရာ ၿပီးျပည့္စံုၿပီး စိတ္ခ်မ္းသာမႈ အေပးႏိုင္ဆံုးေနရာေလးက ေႏြးေထြးတဲ့အိမ္ေလးပါ။
ဘာျဖစ္ျဖစ္ ဆႏၵအတိုင္းအေကာင္အထည္ ေဖၚႏိုင္ခဲ့ၿပီပဲ။ စိတ္ကူးနဲ႔လက္ေတြ႔ တထပ္ထဲက်ဘို႔ဆိုတာ အင္မတန္ရွားမယ္ထင္ပါတယ္။

ေမတၱာျဖင့္
တီတင့္

ညီလင္းသစ္ said...

တကယ္တမ္း အေကာင္အထည္ မေဖာ္ျဖစ္ခဲ့ရင္ အဲဒီစိတ္ကူး အေပၚ တပ္မက္တဲ့ စိတ္ေတြနဲ႔ အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိ ေလာင္ကြ်မ္း၊ ေလးလံၿပီး တႏံု႔ႏံု႔နဲ႔ ျဖစ္ေနခဲ့လိမ့္မယ္လို႔ ေတြးမိတယ္ ကိုဏီရ၊

အခုလို လုပ္ျဖစ္သြားေတာ့ စိတ္ကူးနဲ႔ လက္ေတြ႔ၾကားက ေလဟာနယ္ကို ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ခံစားသိနဲ႔ သိခြင့္ရတဲ့အျပင္ ရည္မွန္းထားတာ တစ္ခုကိုလည္း အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္ ခဲ့တာမို႔ အျမတ္ပါပဲဗ်ာ၊ အဲ… ေဘာင္းဘီေလး ညစ္ပတ္သြားတာေတာ့ ေဘးထြက္အက်ိဳးဆက္လို႔ပဲ ဆိုပါေတာ့ေလ…။ းD

ေဆြေလးမြန္ said...

ကိုဏီးေရ စိတ္ကူးနဲ႕လက္ေတြ႕ၾကားက စိတ္ကေလးကိုႏိႈင္းယွဥ္ၿပသြားတာေလ ေပၚလြင္လြန္းတယ္

ထရီဆာ (Teresa) said...

မည္သုိ႔ဆိုေစ..."အိမ္" မွာသာလွ်င္ ကိုယ့္စိတ္ကူး အနည္းငယ္ကို လက္ေတြ႕အေကာင္အထည္ေဖာ္ခြင့္ရႏိုင္ မည္သာ။ စိတ္ကူးနဲ႔လက္ေတြ႕ၾကား ကြာဟခ်က္ေလးလဲ ဖတ္သြားခဲ့ပါတယ္ ကိုဏီလင္း :)
(ညီမအိမ္၀န္းက်င္ကေတာ့ တိတ္ဆိတ္တယ္၊ အိမ္ေရွ႕မွာ ပိႏၷဲပင္ရွိတယ္၊ ေက်း၊ငွက္သံေလးေတြနဲ႔ ေနေပ်ာ္တယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ညီမကေတာ့ လက္ရွိအိမ္၀န္းက်င္မွာ စာဖတ္ရတာကို အရမ္းႏွစ္သက္တယ္၊)

pay kat kat kaungmalay said...
This comment has been removed by the author.
pay kat kat kaungmalay said...


စိတ္၀င္တစား ဖတ္ရွ ု႕သြားပါ၏ ။ စာအဆံုးတြင္ ႏွစ္သက္ျခင္းအျပံဳးတစ္ခု ျပံဳးလိုက္ပါတယ္ ။ စိတ္ကူးႏွင့္လက္ေတြ႕တို႔သည္ တကယ္တမ္းတြင္ အမွန္ကြာျခားတတ္ေၾကာင္းကို ဒီေန႔တြင္ လက္ေတြ႔ အေနျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ထပ္မံခံစားသိ႐ွိခဲ့ရၿပီျဖစ္၏။ ။ဆိုသည္႔ အသိေလးကိုလည္း ရရွိလိုက္ပါသည္ ။


ခိုင္ေလး ( ေရႊေတာင္ )

မိုးေငြ႔........ said...

တီတင့္ရဲ႔ လႈ႔ံေဆာ္မႈေကာင္းတယ္ေခၚမလားပဲ ဘေလာ့ဂါေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ပို႔စ္ျပန္တင္ေနၾကတာကိုျမင္ရေတာ့ ၀မ္းသာမိတယ္...။ ဏီဏီ့ဆီက အခ်စ္၀တၳဳခ်ိဳခိ်ဳေလးေတြဖတ္ခ်င္ေနတယ္..ေစာင့္ေနမယ္ေနာ္...။

အန္တီေလးေမခင္ said...

စိတ္ကူးနွင္႕လက္ေတြ႕တို႕သည္ တစ္ကယ္တမ္းတြင္ အမွန္ကြာျခားတတ္ေႀကာင္း………
အားေပးလ်ွက္ ခင္တဲ႕အန္တီေလးေမခင္

ဟန္ၾကည္ said...

ဟုတ္တယ္ကိုဏီ...သည္အေၾကာင္းနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္လည္း အေတာ္မ်ားမ်ား ေတြးၾကည့္ဖူးတယ္...တစ္ခ်ဳိ႕စိတ္ကူးအိပ္မက္ေတြဟာ လက္ေတြ႕အေကာင္အထည္ေဖာ္ရင္ ထင္ထားသေလာက္ ေပ်ာ္ဖို႔မေကာင္းတဲ့အေၾကာင္းေပါ့...ဒါေပမယ့္ ကိုညီလင္းသစ္ေျပာသလို အေကာင္အထည္မေဖာ္ျဖစ္ရင္လည္း ရင္ထဲမွာ တႏုံ႔ႏုံ႔နဲ႔ ခံစားရဦးမွာ အမွန္ပဲ...

ေမာင္မ်ိဳး said...

အခုုခ်ိန္မွာပဲ လုပ္လို႕ရတုန္းလုပ္ထား ေနာက္ပိုင္း မလြတ္မလပ္ေတြနဲ႕ဆို အဲ့တာေတြအဆင္မေျပေတာ့ဘူးး း)))

ကိုဏီ့ စိတ္ကူးေလးေတြက ေအးခ်မ္းလိုက္တာ ညီလည္း အဲ့လိုစိတ္ကူးေလး ရွိသား ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ႕နဲ႕ စိတ္ကူးကေတာ့................................

ေဟမာန္ကို said...

ကိုဏီေရ တကယ္လည္းမွန္ေနတာကို စိတ္ထဲမွာျဖစ္ခ်င္တာေတြရွိျပီး ျဖစ္မလာတာေတြကမ်ားေနၾကတယ္ေလ

ဒါေပမဲ. ကိုဏီျဖည္.ေတြးရမွာက အားလံုးကိုအေကာင္အထည္မေဖာ္နိုင္ေပမဲ. ျဖစ္သင္.သေလာက္ေတာ. ကိုဏီ.စိတ္ကူးေတြျဖစ္လာခဲ.တယ္ေလ

:) ေဟမာန္ကို

Anonymous said...

ကိုဏီ႕ စိတ္ကူး နဲ ့ လက္ေတြ ့ ကြာျခားခ်က္ ကို ဖတ္ရင္း စပ္ဆက္အေတြးေတြေတာင္ ရလိုက္မိပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခါ ဘဝ နဲ ႕ ပက္သက္တဲ့ စိတ္ကူး ကို အေကာင္အထည္ေဖၚျဖစ္အုန္း မယ္ဆိုရင္အေကာင္ထည္ေဖၚ လုပ္ေဆာင္ခြင့္ ရတဲ့အခ်ိန္ တကယ္ၾကဳံေတြ ့ လာနိုင္တဲ့ အေျကာင္းအရာတစ္ခ်ိဳ ့ကိုပါ စိတ္ကူးထဲ ထည့္ပုံေဖၚျကည့္ ရင္း စိတ္ကူး နဲ ့ လက္ေတြ ့အတတ္နိုင္ဆုံး သဟဇာတျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္နိုင္ရင္း စိတ္ေက်နပ္မူ ့ ရနိုင္ပါေစေျကာင္း။

ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္
စာဖတ္ပိတ္သတ္တစ္ဦး :D

Thu said...

ကၽြန္ေတာ္လဲ တခါတခါစိတ္ကူးထဲကအေၾကာင္းအရာေလးေတြမလုပ္ရေကာင္းလားဆုိျပီး ခံျပင္းမိတဲ့အခ်ိန္ေတြရွိတယ္။အခြင့္အေရးရလုိ႔လုပ္မိေတာ့လဲ..တခါတခါ အကိုေရးသလုိပဲ စိတ္ကူးနဲ႔လက္ေတြ႔က ကြာလုိ႔ :)
အားေပးေနပါတယ္ရွင့္
@Ahthu

ျမေသြးနီ said...

ကိုယ္ေတြ႔ေလးကေန ႏွစ္သက္စရာ စာေလးတစ္ပုဒ္ထြက္လာတယ္။ စာေလးတစ္ပုဒ္ကေန မွတ္သားစရာ အသိေလးတစ္ခု ရလိုက္တယ္။ စိတ္ကူးနဲ႔ လက္ေတြ႔ ဘယ္ေတာ့မွ တစ္ထပ္တည္း မက်ဘူးတဲ့..။ ႏွစ္သက္စြာ ဖတ္သြားပါတယ္ ကိုဏီေရ..။

ေမာင္ဘႀကိဳင္(ခ်ဥ္ေပါင္ၿခံ) said...

စိတ္ကူးနဲ႔ လက္ေတြ႕ထပ္တူက်ဖုိ႔ အၿမဲႀကိဳးစားေနရပါတယ္ ကုိဏီေရ

Anonymous said...

စာလာဖတ္သြားပါတယ္ ကိုဏီ

စံပယ္ခ်ိဳ said...

စိတ္ကူး နဲ ့ လက္ေတြ ့ ကြာျခားခ်က္က တကယ္ကုိဆုိးလွတယ္(ကုိယ္ေတြ႔)
ခံစားရလြန္းတယ္
ေမ်ာ္လင္႔ရလြန္းတယ္
ကုိယ္ခ်င္းစာတတ္သူေပါ႔ ကုိဏီ

Tin Moe Moe Khaing said...

လာဖတ္​သြားပါတယ္​။

Theingi Shwe Sin said...

​ေမွာ္​ဘီလို​ေနရာက ျၿခံ​ေလးထဲ ပက္​လက္​ကုလားထို္​င္​နဲ႔ဖတ္​ ​ေရ​ေႏြးအိုး ရယ္​ ပဲ​ေျၾကာ္​သုတ္​ရယ္​ မိုက္​ာ့ပါ့